Altijd handig zo'n mecanicien

Zondag 2 mei was er een clubrit vanaf de Rabobank gepland tot maar liefst 100 km. Niet omdat er zulk fantastisch weer voorspeld was, maar juist omdat het twijfelachtig was.
Een rit om op elk moment te kunnen beslissen: "het is mooi geweest, gauw naar huis".
De buienradar gaf 's morgens aan dat het naar het zuiden toe al goed mis was met het weer en het in het noorden voorlopig wel droog zou blijven. Borculo op de grens, maar naar buiten kijkend zag het er nog niet dreigend uit.
De wind stond uit het noorden terwijl de regen juist uit het zuiden kwam, gunstig voor ons, de regen rukte maar langzaam op.

Bij de rabobank bleek dat we toch nog met zijn achten gingen fietsen. De namen van deze dappere mannen (helaas geen dame) zijn natuurlijk terug te vinden in het clubklassement.
Gelukkig was het wel fris maar ook erg droog. Bij doorkomst in Gelselaar was het even twijfelachtig of het wel droog zou blijven.
Hier werd even overlegd over de koffie, waarbij bleek dat een van de deelnemers niet meer in staat was op de gewone manier af te stappen. Links moest hij zijn schoen aan de fiets achterlaten. Maar geen nood: we hadden een koninklijk onderscheiden ervaren mecanicien in ons midden die in recordtijd de schoen van de fiets wist te sleutelen waarna we koffie konden gaan drinken bij Erve Brooks.
Hierna bleek de regendreiging alweer verdwenen en geheel tegen de verwachting in konden we uiteindelijk zelfs de 100 km volfietsen. Zonder haast wil ik niet beweren want nadat er 2 "rustige groep fietsers" afgehaakt waren voor hun 68 km, zagen de "snelle groep fietsers" geen belemmeringen meer en trokken door naar de 40. Waarbij "middengroepfietser" ondergetekende wel aan de noodrem moest trekken. Je kunt alles overdrijven tenslotte.

Al met al de hele morgen droog en heerlijk gefietst.

 

[Geert Ribbers]


Ogenblik a.u.b. ...