Kraamrit

Zondag 20-06-2010

Vaderdag, enkele trouwe leden waren deze zondag om diverse redens verhinderd (vaderdag) ook zijn er al enkele op vakantie en helaas zijn er ook enkele leden door lichamelijke problemen niet in staat mee te fietsen . Nu is mijn bekend dat; J. Braam , E. Hetterschijt en niet te vergeten onze voorzitter G. Lichters. Wat langer in de ziekenboeg: F. Oenema en E. Kox . Allemaal beterschap. Iemand vergeten ,sorry.

Er was dus geen grote opkomst deze keer , terwijl onze toercommissie de vaderdag route kort had gehouden bijna 90 km. Een hele grote verrassing was Paul Nijland .  Hij was voor de tweede keer vader geworden van een dochter (had al een dochter) maar volgens zijn planning nu even wachten voor de volgende poging (een zoon). Paul verastte iedereen. Nog nooit mee gemaakt in mijn 33 jaar Berkelrijders bestaan. S’morgens om 08.50 uur was er beschuit met Muisjes . Natuurlijk geen fototoestel paraat, maar een mobiel telefoontje gaat ook tegenwoordig. Nu moest de trotse vader met een daarvoor geselecteerd lid op de foto. Er was even gekeken wie het beste op de foto kon. Het is de nestor H. Scherphof geworden . Uit eindelijk konden we met 7 leden de vaderdag tocht starten, even geen 1e of  2e ploeg nu Eén ploeg en allemaal getrainde leden. Zie de foto, de troste vader met Henk en de buitschuit met de juiste kleur muisjes.

Ik moest een fiets door start maken van de 3e groep na de 1e een beetje 2e groep. Ik dacht dat worden zware kilometers. Maar de getrainde jongens deden het iets rustig aan, maar dat is voor deze veteraan nog snel genoeg. Ik kon onder weg niet zo veel praten had me lucht wel nodig en mijn hardslag draaide aardig in het oranje (dat is wel de juiste kleur nu) 150 en soms 160. Gelukkig daar was de pausen na +/- 47 km. Tijdens de koffie kon ik nog even iets vertellen wand het tweede deel van de tocht iets meer de wind op kop?

Het was wel even wat dat ik mijn blik op oneindig had staan en verstaand op nul en de jongens op kop nog even rustig over het voetbal bezig waren. Mijn hart slag liep nu aardig op en het rood kwam soms aardig in mijn teller te staan . Na afloop was het hart ritme gemiddeld 155 geworden. De ploeg was even na 12.30 uur thuis. Het was wel een veel draaien en keren route geweest. Dus ook veel aan zetten. Compliment voor de kop rijders de snelheid was altijd constant gebleven.

Uiteindelijk heb mijn verstaand te lang op nul gestaan en ben ik de naam van onze nieuwe dame , aankomend lid (duurt nog wat jaartjes) vergeten!
Hoop dat de volgende zondagen er weer meer leden komen, de nieuwe kleding is toch nu al niet versleten?

A.H. Cornelissen

 


Ogenblik a.u.b. ...